Op Heathrow ervaar ik meteen een andere wereld. Wat ik nu direct al merk is dat ik weer op mijn spullen moet gaan letten. In Zuid Korea heb ik me geen één keer onveilig gevoeld, zelfs de donkerste straatjes niet. Wat ik al niet geZien heb, kom een toilet binnen, ligt portemonnaie en mobiel op de wastafel. In een bar, tassen met inhoud. Etc.
Je scheen toch wel op te moeten passen voor zakkenrollers, dat waren dan waarschijnlijk buitenlanders. Je zag amper een politieagent of politiewagens. In 2 weken heb ik 3x een ambulance gehoord. Geen politiesirene.
Vermoeiende demonstratie, na 30 stappen gingen ze weer even liggen.
Ook iets grappigs, de laatste dag regende het, dus snel een paraplu gekocht. Kom je dan een cafe of winkel binnen, dan wordt je verwezen naar een apparaat bij de ingang. Je duwt je paraplu erin, trekt hem naar voren en er zit een plastic puntzak erom heen, tegen het druppelen :)
Het stikt hier van de baskin &robbins zaken. Baskin & Robbins maakt en verkoopt het lekkerste ijs ter wereld. In Nederland is er geen een 😭😭. In Seoul om de paar meter. Ook de Kentucky fried checken, Dunkin Donuts, en nog een paar van dat soort Amerikaanse grootheden zie je overal.
Hier mijn allerlekkerste smaakje (en die van mijn zus 😄).
In een stad waar veel mensen wonen moet je ze ook kwijt kunnen, Dit zijn de flats waar de Koreanen graag in wonen. Ze staan altijd in groepen van 10-15 flats dicht op elkaar. Hier woont heel Fijnaart hebben we even uitgerekend.
In de metro Zitten ze niet alleen op hun mobiel, ze slapen ook. De mensen werken zo hard dat ze overal tussendoor napjes doen. Zoals hier in het gemeentehuis.
Zo dat was het, mijn belevenissen in Zuid Korea. Zou ik dit land aanraden voor een trip? Zeker weten.
Zou ik zelf nog een keer terug gaan? Ja, dat zou ik zeker willen, dan voor een langere periode zodat ik wat rustiger alles kan bekijken en vooral zonder hond. Ik zou trekken door het land.
Maar voor nu ben ik blij dat ik thuis ben, dat ik mezelf terug kan trekken, en geen gevecht hoef te leveren om op te staan, om weg te gaan, om dingen te ondernemen. Elke dag weer opnieuw.
Het betekent niet dat ik niet genoten heb tussendoor, gelukkig wel, anders had ik het niet volgehouden. Wat ik zag en meemaakte was vaak mooi en fijn.
Ik weet ook dat je toch dingen moet ondernemen om dit te overkomen. Maar dit ben ik op dit moment, ik hoop dat het ooit zal veranderen, dat hoop ik echt.





