Pagina's

dinsdag 15 november 2016

Het laatste deel

Wat een vlucht, het duurde 12 uur. Na een uurtje kregen we avondeten en een uurtje later ging het licht uit. Pas 1,5 voor het landen ging het licht weer aan. Lekker makkelijk voor die stewards en stewardessen. Het ontbijt was weer een warme maaltijd. Echter na mijn eetervaringen in Zuid Korea was dit ronduit smakeloos. Ik heb Startrek, the levend of Tarzan, the Boss en Junglebook gezien.

Op Heathrow ervaar ik meteen een andere wereld. Wat ik nu direct al merk is dat ik weer op mijn spullen moet gaan letten. In Zuid Korea heb ik me geen รฉรฉn keer onveilig gevoeld, zelfs de donkerste straatjes niet. Wat ik al niet geZien heb, kom een toilet binnen, ligt portemonnaie en mobiel op de wastafel. In een bar, tassen met inhoud. Etc. 
Je scheen toch wel op te moeten passen voor zakkenrollers, dat waren dan waarschijnlijk buitenlanders. Je zag amper een politieagent of politiewagens. In 2 weken heb ik 3x een ambulance gehoord. Geen politiesirene.

Ik heb 1 demonstratie gezien, begeleid door 2 politiewagens.

Vermoeiende demonstratie, na 30 stappen gingen ze weer even liggen.


Ook iets grappigs, de laatste dag regende het, dus snel een paraplu gekocht. Kom je dan een cafe of winkel binnen, dan wordt je verwezen naar een apparaat bij de ingang. Je duwt je paraplu erin, trekt hem naar voren en er zit een plastic puntzak erom heen, tegen het druppelen :)


Het stikt hier van de baskin &robbins zaken. Baskin & Robbins maakt en verkoopt het lekkerste ijs ter wereld. In Nederland is er geen een ๐Ÿ˜ญ๐Ÿ˜ญ. In Seoul om de paar meter. Ook de Kentucky fried checken, Dunkin Donuts, en nog een paar van dat soort Amerikaanse grootheden zie je overal.
Hier mijn allerlekkerste smaakje (en die van mijn zus ๐Ÿ˜„).

In een stad waar veel mensen wonen moet je ze ook kwijt kunnen, Dit zijn de flats waar de Koreanen graag in wonen. Ze staan altijd in groepen van 10-15 flats dicht op elkaar. Hier woont heel Fijnaart hebben we even uitgerekend.


In de metro Zitten ze niet alleen op hun mobiel, ze slapen ook. De mensen werken zo hard dat ze overal tussendoor napjes doen. Zoals hier in het gemeentehuis.

Zo dat was het, mijn belevenissen in Zuid Korea. Zou ik dit land aanraden voor een trip? Zeker weten.
Zou ik zelf nog een keer terug gaan? Ja, dat zou ik zeker willen, dan voor een langere periode zodat ik wat rustiger alles kan bekijken en vooral zonder hond. Ik zou trekken door het land.
Maar voor nu ben ik blij dat ik thuis ben, dat ik mezelf terug kan trekken, en geen gevecht hoef te leveren om op te staan, om weg te gaan, om dingen te ondernemen. Elke dag weer opnieuw.
Het betekent niet dat ik niet genoten heb tussendoor, gelukkig wel, anders had ik het niet volgehouden. Wat ik zag en meemaakte was vaak mooi en fijn.
Ik weet ook dat je toch dingen moet ondernemen om dit te overkomen. Maar dit ben ik op dit moment, ik hoop dat het ooit zal veranderen, dat hoop ik echt.

maandag 14 november 2016

Laatste middag/avond

Het is onze laatste middag in Seoul. Ik bedenk me dat we een aantal tempels hebben bezocht, maar geen รฉรฉn kerk. Komt natuurlijk ook omdat mijn interesse niet bij de kerk ligt, maar bij het boeddhisme. In zuid Korea is echter het christendom de belangrijkste religie, de kerken schijnen hier altijd tjokvol te zitten. Dus besluit ik dat we dan ook maar eens een kerk moesten bezoeken. Ik even Googelen, blijkt dat er in Seoul de grootste kerk van de wereld bestaat. De kerk zou van binnen een mini voetbal stadion kunnen zijn.
Wij naar de kerk toe, daar aangekomen is de hoofdingang gesloten. Aan de zijkant lopen er echter gangetjes omlaag naar de kerk. Wij zo'n gangetje in en ja hoor op gegeven moment staan we in de receptie van de hoofdingang.
Ik even vragen aan de receptionist of we de kerk mochten bekijken. Hij gebaarde met zijn armen een kruis, als in NEE, dat mag niet. We mochten dus Gods huis niet in.


Ik heb dus maar een plaatje van internet gepakt voor de binnenkant.


Daarna zijn we nog met z'n drieen wezen eten. Welk restaurantje nemen we dit keer?


Het einde is nabij. We nemen afscheid van Elodie, echter niet voor lang, over 35 dagen heeft ze haar studievakken daar afgerond en keert ze terug naar Nederland.

Ik ben klaar met schrijven. Waar ik trouwens helemaal klaar mee ben is traplopen. Ik heb 719 verdiepingen gelopen volgens mijn activity tracker, een verdieping is hierbij ongeveer 16 treden in totaal 3 meter hoog. Dat is in totaal dus 2157m!!! Wij hebben dus traplopend een hoogte afgelegd van 2157m !!.

Ik zal hieronder nog wat adhoc dingen opschrijven die me te binnen schieten. Ik hoop dat jullie mijn verhaal door Seoul leuk vonden.

AD hoc :

- als je iets te drinken bestelt (alleen restaurants niet). Dan bestel je aan de kassa, je krijgt een trilapparaat mee. Als die afgaat, haal je je bestelling op.zie hieronder trilapparaat.


In een restaurant neem je je bonnetje mee en betaal je altijd bij bij de kassa.

- zuid Korea is walhalla voor vwb toiletteren. Overal zijn overal toiletten te vinden, alle metrostations bevatten er wel een paar EN..... ze zijn schoon ๐Ÿ˜„๐Ÿ˜„. Er is ALTIJD toiletpapier. Je hebt trouwens steeds toiletten met verwarmde bril. Aan de zijkant een arm met allemaal knopjes. Ook leuk om uit te proberen. Alleen de eerstse keer zat ik er niet op.....het water spoot alle kanten op... voor elk gaatje is er een straaltje water en daarna kun je de boel ook nog droog blazend met warme of koude lucht. Een soort autowasstraat maar dan anders ๐Ÿ˜‰. 

- musea, attracties, parken, bezienswaardigheden zijn of gratis of hebben hele lage entreekosten, meestal tussen de 1.5 en 2,5 euro. Iedereen kan er dus gebruik van maken. Mooi systeem hoor.

- o, ja, bij ons eerste hotel moest je de deur van het hotel zelf openen met een paswoord, mocht je dat vergeten zijn,.. kijk dan even boven het toetsenbord ๐Ÿ˜„๐Ÿ˜„๐Ÿ˜„


- gewoon een leuke foto van een leuk marktstraatje



- in de kleine restaurantjes hebben ze ook kleine tafeltjes en stoeltjes. Voor Europeanen best krap. Het zit ook helemaal vol.

- en nog een tempel, gewoon omdat ik ze mooi vindt 

- een mooie boom


- je doet hier veel squat oefeningen, alle stoelen, toiletten, bankjes, etc is zo laag. Dus gratis squatoefeningen in Zuid Korea.

- als je een hond hebt moet je veel wandelen, als je zon hebt als Nero dan moet je zo mogelijk nog meer wandelen, ik heb 169,78 km gelopen in Zuid Korea. Ik ben het nu helemaal zat. De laatste paar dagen ging het lopen zo moeizaam, ik moest een zittende grote hond meeslepen...

... ik ga inchecken , vliegtuig vertrekt naar London, over 10 uurtjes, maak ik het nog even af...





Jeju Island

Jeju is de kleinste provincie van Zuid-Korea, het is het grootste vulkanische eiland van Zuid-Korea. Het eiland kenmerkt zich door talloze lavagrotten en vulkaankraters. Het wordt ook wel het eiland van de Goden genoemd. Jeju-do is door de ligging, los van het vaste land van Zuid-Korea, altijd anders geweest. Zo staan de vrouwen aan het hoofd van de familie. Deze haenyeo, ofwel zeevrouwen, zijn verantwoordelijk voor de inkomsten. Als je geluk hebt, zie je deze vrouwen vanaf de rotsen duiken naar schelp- en schaaldieren.

De haenyo worden in de gaten gehouden door de Dol Hareubangs, de beelden die vruchtbaarheid moeten brengen. Deze stenen grootvaders zijn soms wel drie meter hoog. Met hun uitpuilende ogen kijken ze over zee uit om de eilandbewoners van Jeju-do tegen demonen te beschermen.

Zo dat was een stukje geschiedenis. Het eiland is ontstaan uit vulkanen en dus zeer vruchtbaar en dat zie je ook aan de natuur.  Verder ligt het vol met gestolde lava. Deze gestolde lava wordt ook daadwerkelijk gebruikt om bv tegels mee te maken.

De eerste dag zijn we even aan het strand wezen kijken. Hier op deze foto zie je duidelijk de stukken lava.


Zomaar een mooie foto van de lucht.


Hieronder zijn vissersbootjes. Je ziet allemaal lampjes op de boot. Als ze snachts gaan vissen dan worden die lampen aangezet om de vissen te lokken. Vanaf de kust is dat een mooi gezicht.


Dag 2 zijn we de natuur ingegaan. Het was 20 graden met een zonnetje. Het eerst wat we aandeden was het Jeju stone culture park. Het eiland bevat een boel oude legende's. Vroeger hakte men uit het gestolde lava allerlei figuren. Dit om zich te beschermen tegen het kwaad of zich ervan te gewissen dat ze een lang leven hadden. 









Het onderstaande beeld staat binnen met een lamp erop gericht. Het heet "moeder met kind", kijk maar naar de schaduw.

Toen was het tijd om te lunchen!! Heerlijk!

Zoals ik eerder vertelde is het een vruchtbaar eiland. Eigenlijk miet je hier in het voorjaar zijn, ik denk da het dan op z'n mooist is. Alhoewel de herfstkleuren ook mooi zijn. Voor diegenen die het nog niet wisten, hier is een klimaat net zoals in Nederland. Wij hebben echter tot nu toe mooie dagen gehad. Vaak bewolkt met een beetje zon, maar de temperaturen lagen tussen de 14 en 16 graden.

Het eiland heeft prachtige natuurgebieden waaronder ook watervallen. Wij zijn naar รฉรฉn van deze watervallen geweest.

Samen met Elodie


Dit was ons autootje.

Het huren van een auto op dit eiland was een uitstekend idee. Het is allemaal wel met de bus te doen, maar dan ben je ziveel tijd kwijt. Alleen 1x was het jammer dat we de auto hadden. We wilden een natuurgebied in, maar je mocht (en kon) nergens je auto parkeren. Alleen de bus stopte er. Het zag er supermooi uit, maar helaas. Dan maar naar een ander gebied.

Uiteraard gingen we ook een vulkaan bekijken. De slapende vulkaan bekijken betekende een route van 4 uur wandelen/hiken, die hebben we dus maar niet gedaan. We zijn naar een uitgedoofde vulkaan geweest. Hier moesten we omhoog.


En na 20 minuten traplopen, helemaal kapot, is dit je uitzicht. Hij is uitgedoofd, dat is waar, maar ergens hoop je toch iets van een meertje te zien.... helaas.


Bewijs dat we echt naar de top zijn gegaan.


Naar beneden ging een stuk sneller.
En helemaal beneden nog een gelukje, een klein tempeltje.


En verder gingen we. Op een vulkanisch eiland wil je natuurlijk ook door een lavastroom grot lopen. De grot is 7km lang, maar er is 1km voor bezoekers open. Het is erg indrukwekkend om door zon grot te lopen. Hij is erg breed en hoog, als je je alleen maar voorstelt dat je daar aan het wegrennen bent en er komt zo'n lavastroom achter je aan, .. brrr.  Helaas kun je met een iPhone geen foto maken die een goede indruk geeft van de grot.



De strelen aan de zijkant geven aan hoe vaak er een lavastroom langs is geweest.


De bodem 


Nog een natuur recreatie gebied meegepakt, hier hebben houtbewerkers hun kunstwerken getoond.


Smiddags ging het regenen op JeJu Island, hard regenen. De eerste keer dat we dit sinds onze vakantie meemaakten. Dus we vonden het niet erg. We zijn Jeju city even ingeweest, een kopje koffie gedronken en weer terug naar ons hotel.

O ja, was ik bijna vergeten. De tweede avond liepen we ons hotel uit om ergens een hapje te gaan eten, zien we voor onze ogen een poesje aangereden worden. Dit wil ik  echt nooit meer zien. Het beestje schreeuwde het uit. De auto reed gewoon door (ik weet niet of hij het wel gezien heeft, maar ik denk dat je dat altijd wel voelt). De volgende auto's kwamen eraan en ik ben de straat op gelopen/gerend. Volgens AJ en Elodie was het iets te gevaarlijk, maar ik dacht dat ze me wel zoudenzien, het was toevallig op een zebrapad. Het poesje was zo geschrokken, en sleepte zich onder. De volgende auto die er al stond. Deze reed door en gelukkig er niet ove heen. Afijn, ik heb het poesje gepakt en aan de andere kant bij een boom gelegd. Beide achterpoten waren gebroken. Toen naar hotel gegaan en gevraagd of ze zoiets als een dierenambulance hadden, dat was (gelukkig) zo. Alleen duurde het een uur voordat die er zou zijn. Toen hebben we met z'n drieeen een uur bij het poesje gewacht. Elodie is op gegeven moment een doos gaan vragen waar we het poesje  in konden doen. Ze werd uitgelachen door die receptionisten, omdat we daar nog steeds stonden te wachten ๐Ÿ˜”. 
Nou we zijn er gewoon bijgebleven en zo nu en dan over het koppie geaaid totdat de dierenambulance kwam. Als we dat niet haden gedaan, hadden we allemaal er geen goed gevoel aan overgehouden! Je kunt zo'n beestje toch niet alleen laten liggen!

Einde Jeju!




donderdag 10 november 2016

Eten

Ik zit hier op het Gimpo AirPort te samen met Anne jan en Elodie te wachten op het vliegtuig. We vertrekken over een half uur naar Jeju (uitspreken als djรจdjoe). Mooi nog even tijd om het over eten te hebben. Eten in Korea is een uitdaging en daarna een feest. Dankzij onze dochter hebben wij de meest Koreaanse eettentjes en maaltijden kunnen uitproberen.

Het ontbijt in ons hotel prima, er is altijd sla en fruit, verder wat Koreaanse gerechten en ook French toast (soort wentelteefjes met poedersuiker), eieren (gebakken en scrambled), gefrituurde zoete aardappelschijfjes, verder hebben ze ook wat warme gerechten. Je kunt een stevig ontbijt eten.
Het ontbijtbuffet:
Mijn bordje

Hier in Korea kun je drie keer warm eten op een dag. 'S ochtends hoef ik geen warm, maar de lunch en het diner zijn warm. 
We zijn op de Gwangjan market geweest. De grootste voedselmarkt van Seoul. Ruim 200 stalletjes met eten heten je hier welkom. Leuk om door heen te wandelen, maar ook erg druk. Elodie heeft ons meegetroond naar 2 verschillende stalletjes waar we echte Koreaanse gerechten kregen.



Het is hier normaal om 1 of 2 gerechten maar te bestellen met elkaar. Je eet uit hetzelfde bord. Je hebt soms een eigen bordje erbij waar je dan wat op kunt doen, maar over het algemeen niet. Koreanen eten met stokjes en een lepel. Soep en fried Rice (rijst met groenten gemengd). Het was wel wennen met stokjes, ze zijn altijd van metaal, dus gladder en heel vaak zijn ze plat in plaats van rond.

Je krijgt altijd onbeperkt water. En het bestek ligt in een schuifla onder de tafel.



Soort groentepannekoekjes hebben we ook op de markt gegeten.

En zoals je ziet gaat het nog niet altijd soepel met stokjes...


Bij dit gerecht hoort het drankje Makgeolli, het andere typisch Koreaanse drankje. Je drinkt het uit een kommetje. Er zit minder alcohol dan Soju.


Je moet de fles schudden en dan wordt het drankje wit.


Op de markt vind je zakken vol met pepers, iemand nog pepers nodig?




Tja, wat dit was......



Uiteraard Korean Bbq, het vrouwtje komt het blees voor je braden.


Als het klaar is


En de side dishes die krijg je altijd erbij.



Noodles

Checken Galbi. Heerlijk! In de rand ligt kaas te smelten. Je pakt je stukje kip of groente en haalt het door de kaas heen.

Kortom hebben zoveel verschillende echte Koreaanse gerechten gegeten. Soms heel erg pittig soms niet. Het meeste hebben we geprobeerd. Het handigst is om zo'n klein restaurantje in te gaan waar ze ook foto's hebben van het eten, dan kun je het aanwijzen. Ze verstaan geen Engels. Maar zijn o zo vriendelijk. Op gegeven moment kregen we een maaltijd, rijst, groenten, vlees, gebakken ei en dat moesten we door elkaar husselen van het vrouwtje, dus Anne jan is met z'n stokjes heel voorzichtig aan het pielen, komt dat vrouwtje eraan, pakt een lepel en zijn stukjes en gaat het voor hem husselen, ze vindt dat hij het niet goed doet, zo schattig.

Ik kan niet alle namen noemen van de gerechten, sommigen blijven in je geheugen zoals Bimbibap.