De haenyo worden in de gaten gehouden door de Dol Hareubangs, de beelden die vruchtbaarheid moeten brengen. Deze stenen grootvaders zijn soms wel drie meter hoog. Met hun uitpuilende ogen kijken ze over zee uit om de eilandbewoners van Jeju-do tegen demonen te beschermen.
Zo dat was een stukje geschiedenis. Het eiland is ontstaan uit vulkanen en dus zeer vruchtbaar en dat zie je ook aan de natuur. Verder ligt het vol met gestolde lava. Deze gestolde lava wordt ook daadwerkelijk gebruikt om bv tegels mee te maken.
De eerste dag zijn we even aan het strand wezen kijken. Hier op deze foto zie je duidelijk de stukken lava.
Hieronder zijn vissersbootjes. Je ziet allemaal lampjes op de boot. Als ze snachts gaan vissen dan worden die lampen aangezet om de vissen te lokken. Vanaf de kust is dat een mooi gezicht.
Dag 2 zijn we de natuur ingegaan. Het was 20 graden met een zonnetje. Het eerst wat we aandeden was het Jeju stone culture park. Het eiland bevat een boel oude legende's. Vroeger hakte men uit het gestolde lava allerlei figuren. Dit om zich te beschermen tegen het kwaad of zich ervan te gewissen dat ze een lang leven hadden.
Het onderstaande beeld staat binnen met een lamp erop gericht. Het heet "moeder met kind", kijk maar naar de schaduw.
Toen was het tijd om te lunchen!! Heerlijk!
Zoals ik eerder vertelde is het een vruchtbaar eiland. Eigenlijk miet je hier in het voorjaar zijn, ik denk da het dan op z'n mooist is. Alhoewel de herfstkleuren ook mooi zijn. Voor diegenen die het nog niet wisten, hier is een klimaat net zoals in Nederland. Wij hebben echter tot nu toe mooie dagen gehad. Vaak bewolkt met een beetje zon, maar de temperaturen lagen tussen de 14 en 16 graden.
Het eiland heeft prachtige natuurgebieden waaronder ook watervallen. Wij zijn naar één van deze watervallen geweest.
Samen met Elodie
Dit was ons autootje.
Het huren van een auto op dit eiland was een uitstekend idee. Het is allemaal wel met de bus te doen, maar dan ben je ziveel tijd kwijt. Alleen 1x was het jammer dat we de auto hadden. We wilden een natuurgebied in, maar je mocht (en kon) nergens je auto parkeren. Alleen de bus stopte er. Het zag er supermooi uit, maar helaas. Dan maar naar een ander gebied.
Uiteraard gingen we ook een vulkaan bekijken. De slapende vulkaan bekijken betekende een route van 4 uur wandelen/hiken, die hebben we dus maar niet gedaan. We zijn naar een uitgedoofde vulkaan geweest. Hier moesten we omhoog.
En na 20 minuten traplopen, helemaal kapot, is dit je uitzicht. Hij is uitgedoofd, dat is waar, maar ergens hoop je toch iets van een meertje te zien.... helaas.
Bewijs dat we echt naar de top zijn gegaan.
Naar beneden ging een stuk sneller.
En verder gingen we. Op een vulkanisch eiland wil je natuurlijk ook door een lavastroom grot lopen. De grot is 7km lang, maar er is 1km voor bezoekers open. Het is erg indrukwekkend om door zon grot te lopen. Hij is erg breed en hoog, als je je alleen maar voorstelt dat je daar aan het wegrennen bent en er komt zo'n lavastroom achter je aan, .. brrr. Helaas kun je met een iPhone geen foto maken die een goede indruk geeft van de grot.Nog een natuur recreatie gebied meegepakt, hier hebben houtbewerkers hun kunstwerken getoond.
Smiddags ging het regenen op JeJu Island, hard regenen. De eerste keer dat we dit sinds onze vakantie meemaakten. Dus we vonden het niet erg. We zijn Jeju city even ingeweest, een kopje koffie gedronken en weer terug naar ons hotel.
O ja, was ik bijna vergeten. De tweede avond liepen we ons hotel uit om ergens een hapje te gaan eten, zien we voor onze ogen een poesje aangereden worden. Dit wil ik echt nooit meer zien. Het beestje schreeuwde het uit. De auto reed gewoon door (ik weet niet of hij het wel gezien heeft, maar ik denk dat je dat altijd wel voelt). De volgende auto's kwamen eraan en ik ben de straat op gelopen/gerend. Volgens AJ en Elodie was het iets te gevaarlijk, maar ik dacht dat ze me wel zoudenzien, het was toevallig op een zebrapad. Het poesje was zo geschrokken, en sleepte zich onder. De volgende auto die er al stond. Deze reed door en gelukkig er niet ove heen. Afijn, ik heb het poesje gepakt en aan de andere kant bij een boom gelegd. Beide achterpoten waren gebroken. Toen naar hotel gegaan en gevraagd of ze zoiets als een dierenambulance hadden, dat was (gelukkig) zo. Alleen duurde het een uur voordat die er zou zijn. Toen hebben we met z'n drieeen een uur bij het poesje gewacht. Elodie is op gegeven moment een doos gaan vragen waar we het poesje in konden doen. Ze werd uitgelachen door die receptionisten, omdat we daar nog steeds stonden te wachten 😔.
Einde Jeju!



























Geen opmerkingen:
Een reactie posten