Pagina's

dinsdag 8 november 2016

Busan

Elodie krijgt even wat rust, we vertrekken met z'n 2-en naar Busan. De tweede grootste stad van Zuid-Korea met 4,5 miljoen inwoners. Dat is Rotterdam en Amsterdam samen keer vier. We nemen de sneltrein en doen er 2,5 uur over. Het is een comfortabele reis, je hebt meer beenruimte als in het vliegtuig.

Aangekomen in Busan staan we even op de kaart te kijken welke uitgang we van het metrostation we moeten hebben om naar ons hotel te gaan. Gelijk komt er een mannetje op ons af die ons 'vertelt' dat we hem moeten volgen. Dat vertellen gaat alsvolgt :" TJO HOEN GI GHE WHA SANG DONG TJEO HOENG WONG YA YE HOE, TJOE, " etc . Hard dus. Hij bedoelt het vriendelijk maar zo komt het niet over bij ons. Een ander mannetje wil ons ook helpen, zijn Engels is zo slecht dat we het niet kunnen volgen. We gaan het eerste mannetje achterna, hij brengt ons naar de Informatiebalie. Daar weer een ander mannetje dat ons ook heel graag wil helpen, hij gaat ons uitleggen hoe we bij het hotel kunnen komen. Ook zijn Engels is niet te volgen, we luisteren aandachtig en knikken en doen alsof we alles begrijpen. We danken hem en gaan op pad. 

Uiteindelijk vinden we ons hotel. Een mooie kamer met een rond bed, hard! 

We gaan gelijk door naar Gamcheon culture city. Een klein busje waar misschien 15 mensen inpassen, brengt ons naar boven langs steile straatjes met een snelheid van 200km per uur (oke overdreven).
Deze wijk was vroeger een dumpplek voor de armsten, veelal vluchtelingen uit de Koreaanse oorlog in de vijftiger jaren, zij moesten het doen met oud, grijs,  vervallen huisjes. Eind 2010 verandere Zuid Korea het in de vrolijkste plek van Busan, misschien wel van Zuid-Korea.


Er werden kunstenaars binnen gehaald, kunstwerken geplaatst, er werd behoorlijk opgeruimd. Er zijn galerieën, fotoreportages en kunstenaarsateliers. Er is een netwerk van steegjes om in te struinen, op straat zijn er kunstwerken te zien.



Groenten word ook zelf gekweekt.







Welke bus moesten we ook alweer terug nemen?



Savonds lopen we nog even het Shinsegae warenhuis binnen. Er wordt beweerd dat dit het grootste warenhuis ter wereld is. Het bevat een golfbaan op de bovenste verdieping, een ijsbaan op de vierde, een kinderspeeltuin dierenpark en nog veel meer. Alle merken van alles zijn er vertegenwoordigd. Ook al houd je niet van winkelen, dit is echt de moeite waard om te bezoeken.


We blijven maar twee dagen in Busan, maar ik heb nu al door dat dat veel te weinig is. 

maandag 7 november 2016

Bezienswaardigheden 2


 5) Ganghwa Island - Jeondeungsa temple

Het Ganghwa Island ligt ten westen van Seoul en is het 5de grootste eiland. Het is een prachtig eiland waar je zeker een week zou kunnen vertoeven. Helaas hebben wij die tijd niet. Als je op dit eiland aankomt dan ben je echt de enige buitenlander. Dat is best een grappige gewaarwording. Aan de andere kant heb ik me geen één keer niet welkom of ongemakkelijk gevoeld, en dat kan ik zeker niet zeggen van Nederland.

Vanaf Seoul is het 2 uur reizen met de bus, het eiland is met een brug verbonden met het vaste land. Planning was drie dingen te bezichtigen, dat ging helaas niet door. TIP: als je een fijne broek hebt die je graag draagt, neem hem dan NIET mee naar Zuid-Korea, want je scheurt eruit!, 😭. Na de eerste bezichtiging, zie hieronder, wilde ik gelijk terug naar ons hotel. In een soort van sandwich heb ik de terugreis gedaan, Elodie voor en Anne Jan achter mij...

Maar goed, wat we wel hebben bezichtigd is de Jeondeunga tempel. Het is een hele klim naar boven. Het pad gaat door een supermooi natuurgebied en naast het bezichtigen van de gebouwen behorende bij de tempel is het ook mogelijk om een mooie berg/bos wandeling te maken.



Grote Bel en een drum




Mooie herfstboom



Deze tempel is een van de oudste tempels in Korea en heeft een belangrijke rol gespeeld bij de opleving van het Boeddhisme gedurende de 13e eeuw. Gedurende de tijd van het Confucianisme 
, werd het Boeddhisme onderdrukt, maar deze tempel verloor zijn positie als belangrijke tempel niet Het confucianisme is is een chineesethisch en filosofisch systeem dat de leer van Confucius (551-479 v.CHr) volgt.  

De gulden regel van het confucianisme vindt men terug in de oude boeken:
"Tzu Kung vroeg:" Is er één woord waar ee gedurende een leven lang in overeenstemming kan worden geleefd?"
Confucius zei:" Het is vergeving. Wat u voor u zelf niet wenst, wens dat een ander niet."

zaterdag 5 november 2016

Bezienswaardigheden 1

Ik loop een beetje achter met m'n blog. Nero trekt aan mij. Op dag 3 begon dat, gelijk bij het wakker worden. Wat voel ik dan? Ik helemaal nergens zin in, ik zie vreselijk op tegen de dag, het liefst blijf ik dan de hele dag alleen in onze hotelkamer. Uiteraard komt er dan een schuldgevoel tevoorschijn (zonde van de reis, sneu voor Elodie, voor Anne Jan, etc ), dus ga ik toch op pad. Het gevolg is wel dat het een boel energie kost. 'S avonds ben ik echt aan het eind van mijn latijn. 

Het is niet zo dat ik de hele dag last heb van Nero hoor.  Nee hoor, als ik iets leuks of moois zie, dan kan ik daar toch wel in opgaan en ervan genieten. 
Afijn ik zal even een aantal dingen (must do) die we al gedaan hebben in Seoul er doorheen jassen:

1) wandeling door het Bukchon Hanok Village. 
Een dorpje met traditioneel gebouwde huizen. Deze zijn ook bewoond. Het grappige is dat het omsloten is door moderne huizen. Seoul is gewoon uitgebreid en heeft het dorpje omsloten.

Eerst even een rijstwijntje proberen.




Straatje


Ander straatje 


AJ en ik  


Uitzicht over de daken.


2) Seoul Tower. 
En soort Euromast maar dan 50 meter hoger. Deze toren staat ook nog eens op de hoogste plek in Seoul en geeft een prachtig beeld over de stad. De foto's kunnen helaas niet goed weergeven hoe mooi het uitzicht is.

De toren.


Het mooie uitzicht wat hier niet goed naar voren komt..


Aj en ik op een lu-uuuv bankje ..


De boom erachter is gevuld met slotjes. Je kunt hier van die slotjes kopen, iets erop schrijven en het slotje vastmaken aan de andere slotjes. Dat kan in die bomen, maar langs de relingen. Het geeft een leuk effect.

3) Het Geongbokgung Palace

Het paleis werd ontworpen in 1394 in opdracht van koning Taejo van Joeseon, de eerste monarch van de Joseondynastie. Ten tijde van het bewind van de Koning Taejo en Sejng de Grote werd er voortdurend aan de uitbreiding van het paleis gewerkt. Tijdens de Japanse invasies van Korea werd het paleis echter platgebrand. De paleismuren bleven grotendeels overeind staan.

Pas in 1867 werd met de restauratie van het paleis aangevangen. De gebouwen werden opnieuw opgetrokken en vormden samen een enorm complex van 330 gebouwen met een totaal van 5,792 kamers. Het koninklijke paleis stond op een gebied van 410.000 vierkante meter grond en moest het symbool staan voor het majestueuze Koreaanse volk.

In 1911 werd door de Japanse bezetters bijna het gehele complex vernietigd, slechts tien gebouwen bleven gespaard.

Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog stonden nog enkele belangrijke gebouwen overeind, waaronder de Keizerlijke troonzaal, en het Gyeonhoeru paviljoen, wat zich bevindt in een kunstmatig lotus meer en rust op 48 granieten pilaren.

Wat hebben die Japanners toch flink huisgehouden daar, bah.

Hieronder een impressie:

Het Gyeonhoeru paviljoen, dit was de feestruimte.. hier werden gasten ontvangen feesten gegeven etc


Het terrein is echt groot, je kunt hier een paar uur rondwandelen, indrukwekkend hoor.

4) de Bonguensa tempel
In Zuid-Korea heb je veel boeddhistische tempels, meer dan 10.000 tempels en 20.000 monniken en bij sommige tempels kun je als gast verblijven. Je kunt er tijdens je verblijf mediteren, lantaarns maken, theeceremonies bijwonen en eenvoudige elementen van het Boeddhisme bestuderen.

Dit is de Bonguensa tempel midden in de stad omgeven door hoge torens .


In de 4e eeuw na Chr. werd het boeddhisme in Korea vanuit China geïntroduceerd. Na de opsplitsing in twee landen volgde het boeddhisme een geheel verschillende weg per land. In zuid-Korea kende het boeddhisme na de japanse bezetting van Korea in 1945 een opleving. Sindsdien wordt er in het algemeen niet strak vastgehouden aan een enkele school, maar worden de leren van de verschillende scholen met elkaar vermengd, waaronder elementen uit rinzai, Zuiver Land-boeddhisme en vairayana (tantrisch boeddhisme). 

Verder worden er in Zuid-Korea elementen uit oude regionale religies aan het boeddhisme toegevoegd, zoals de opname van een berggod, tijger en de god van het Zevengesternte(Plejaden).

Oke, ik heb deze informatie even van Wikipedia geplukt :). Ik moet eerlijk bekennen dat toen ik bij die tempel was, Nero in de verste verte niet te bekennen was.😄














donderdag 3 november 2016

Metro, stad

Vanochtend hadden we ons bijna verslapen, zal ook wel de jetlag nog zijn. Snel ontbeten. Het ontbijt daar zal ik later nog eens op terugkomen, met foto's!

Ons hotel staat midden in de wijk Itaewon. Het uitgaanscentrum in Seoel. Het stikt hier van de (buitenlandse) restaurantjes, cafeetjes, pubs, clubs etc. Het doet erg gezellig aan, een soort van Zuid-Koreaanse Quartier Latin, maar dan nog leuker.

In Seoel leven 22 miljoen mensen, het is de tweede grootste stad van de wereld!! Daar ben ik nu, als je daarbij stil staat, is dat best indrukwekkend. 22 miljoen mensen en wat valt je op? Er ligt geen rotzooi op straat, helemaal niks, nada. En mooiste komt nog, er zijn geen vuilnisbakken te vinden in de stad. Ik weet dat je in Singapore hoge boetes krijgt voor het maken van rotzooi, dus dat het daar schoon is , is te begrijpen. Maar hier heb ik daar niets over gelezen of gehoord. Mensen zijn echt erg netjes hier.

Je hebt hier ook bijna geen trottoirs, de hoofdstraat nog wel en daarna niets meer, je loopt gewoon op straat, tussen de auto's. Verder wordt elke plek benut, mocht er tussen twee gebouwen/winkels een ruimte hebben gezeten, dan wordt er direct een nieuw winkeltje tussen geperst. Gewoon een dakje tussen de twee gebouwen en een achterwandje en hoppa, weer een winkeltje. Je hebt dus hele smalle winkeltjes, en zelfs ook restaurantjes (2 tafeltjes).


Het openbaar vervoer is perfect geregeld. Een zeer uitgebreid metronetwerk. De stations liggen soms heel diep onder de grond, hele lange (rol)trappen. Ze hebben ook enorm veel uitgangen, die vlakbij Elodie dr flat heeft bijvoorbeeld 14 uitgangen! De perrons zijn helemaal gesloten, door het hoge aantal zelfmoorden hebben ze wanden gemaakt met schuifdeuren, de metro stopt zodanig dat zijn deuren precies voor de schuifdeuren staan.



De mensen staan hier ook netjes in de rij voor de metro, 2 rijen bij elke deur. Het staat met pijltjes aangegeven. De twee buitenste pijltjes voor de mensen die naar binnen gaan en de binnenste is dus voor de mensen die uit de metro komen.


Er wordt niet voorgedrongen. Wel is het zo dat als de coupe vol (tjokvol) is, dat er nog wel een stuk of tien naar binnen kunnen door gewoon te duwen. Dat is toegestaan :).

En dan in de metro, zie maar :


En dat van jong tot oud tot zeer oud.
Elke coupe bevat een 6 tal zitplaatsen speciaal voor ouderen, gehandicapten, zwangere vrouwen,en vrouwen met een baby. Daar gaat ook niemand zitten die daar niet hoort, nooit. Maarrrrr als die zitplaatsen vol zijn en er komt een bejaarde naar binnen, dan staat ook niemand op. 😭. Vreemd toch. 
Elodie vertelde dat zij wel altijd opstaat voor zo'n oudje als zoiets gebeurt (wat een welopgevoede dochter hebben wij toch), maar dat dan een ander ineens op die plek wil gaan zitten. Uiteraard krijgt die ander de kans niet van haar 😄😄👍.

O, ja dit zie je ook regelmatig, ik vraag me af of dat in Nederland zou morgen, tis toch ook een soort burka?


Mensen lopen met een mondkapjes, schijnbaar tegen de smog of andere bacillen die door de lucht vliegen. Hoesten zonder je hand voor je mond te houden is normaal, net zo als smakken, slurpen, neus ophalen.

Dag 2

Vertrekken om 2 uur en dan aankomen om 9 uur, je dag begint gewoon weer opnieuw, alleen heb je een nacht overgeslagen. Het slapen in het vliegtuig gaat zoals het normaal gaat, NOT dus.
Afijn eerst hotel opgezocht en toen eindelijk zagen we Elodie weer. Het leek alsof ze niet weg was geweest. Althans ik had niet het gevoel van "o wat heb ik je lange tijd niet gezien". Ik denk dat door het Skypen die afstand en dat gevoel veel kleiner is geworden. 
Elodie nodigde ons gelijk uit om een echte Zuid-Koreaanse lunch te eten. 
Pannetje op een elektrisch opwarmplaatje en met z'n allen uit dat ene pannetje eten. De slabbetjes kreeg je er gratis bij.


We hebben een beetje gewandeld door Myeong-dong. Het belangrijkste winkelgebied in Seoul. Dit gebied is grooo-oot. Zoveel winkels, elke winkel heeft z'n eigen box met muziek buiten staan, z'n eigen mascotte voor de winkel. Het is één groot levendig geheel, heel wat anders dan de Koopgoot of de Kalverstraat. De prijzen zijn te vergelijken met de Nederlandse prijzen. Verder zie je hier alle bekende merken en winkelketens. Echt geen nepspullen te vinden. De auto's die hier rondrijden zijn allemaal groot, volgens Anne Jan sturen ze al die kleine kia'tjes naar Nederland. Er rijden Kia modellen rond die je niet in Nederland ziet, die zijn veel te onzuinig. Het is zo langzamerhand wel duidelijk, Zuid-Korea heeft een welvarende economie.

Wat hebben we hieronder betaald? ;)

Het was in dit schapencafe

Ik kwam nog een leuk winkeltje tegen

'S avonds hebben we Koreaan BBQ gegeten. Een gril op tafel en allemaal kleine Koreaanse gerechtjes (gogigui) en bijgerechten (banchan) op tafel. De bedoeling is dat je het vlees zelf roostert, bij ons stond een dame bij de gril, zij deed het meeste voor ons.



Soju is een Koreaans gedistilleerde drank die meestal gemaakt wordt van rijst. Zeer goedkoop (ca 1 euro per fles) en best lekker...


De Zuid-Koreanen in Seoel zien er allemaal keurig netjes uit, zeer verzorgd. Je ziet ze echt niet in een joggingsbroek lopen. Elodie attendeerde ons op de kapsels van de mannen. Ze hebben maar 3 verschillende soort kapsels: bloempotmodel 1, bloempotmodel 2 en bloempotmodel 3 😄.