Pagina's

donderdag 10 november 2016

Nero

Ondanks alle mooie dingen wil Nero graag naar huis......

woensdag 9 november 2016

Veel meer

Ik loop een beetje achter met m'n blogje. Maar geeft niet, ik ga gewoon nog wat foto's erin gooien. Had ik al verteld dat de mensen hier heel aardig zijn. En had ik al verteld dat ze altijd tegen mij gaan kletsen, vooral oude mannetjes en vrouwtjes? Ik snap het niet. In Nederland gebeurt dat ook steeds vaker. Mensen gaan altijd tegen mij kletsen, terwijl ik volgens mij helemaal niet de houding heb van "ik heb zin in een praatje"... 

Enfin, ook in de metro zit op het oude, gehandicapte en zwangere vrouwen-bankje een mannetje al de hele tijd naar mij te staren en te glimlachen. Uiteindelijk begint tegen mij te praten en ik , ik doe wat ik altijd doe op zo'n moment, ik geef hem een grote glimlach en praat terug.
Op gegeven moment staat hij op en schuift mijn richting op, geeft mij een snoepje en ook Anne Jan. Ik dank hem met een buiginkje en hij klopt gelijk naast hem op het bankje, dat ik naast hem moet gaan zitten. 
Natuurlijk ga ik dat niet doen, ik ben niet oud!! Afijn hij voert een heel verhaal waar ik niks van begrijp, dus ik knik maar beleefd. Hij heeft de dag van zijn leven.

Ondertussen heb ik al meerdere van dit soort gesprekjes gehad in de metro en snoepjes. Ze zijn allemaal wel schattig en lief. 

Goed wat hebben we nog meer gedaan. O, ja Myeong-dong, daar bruist het van het leven tot savonds laat zijn de winkels open. Hier vind je vooral de grote bekende winkels en sportzaken etc.



Dan heb je Namdaemun market. Dit is de grootste markt in Korea met 1000den kraampjes. Hier kun je ook van alles kopen. Zoals een winterjas voor Elodie voor 10000 Won (8€). De gewone winkels hebben trouwens prijzen vergelijkbaar met Nederland.

Deze markt bevindt zich achter een van de acht poorten van Seoul. Vroeger was de stad omheint door een muur om zich te beschermen tegen Siberische tijgers. De poorten zijn nog bewaard gebleven dan wel gerestaureerd.



Het plafond van de boog is beschilderd met draken.


We zijn op de Cheonggyecheon Stream geweest. Dit is een rivier door de stad met aan beide zijden een wandelpad van ruim 10km lang. Mooi wandelgebied dat onder straatniveau ligt. Ze hebben er een ecologisch park van gemaakt. Een keer per jaar wordt er een lantern festival gehouden en dat was net toen wij er waren.


We zijn naar een wasberencafe geweest. Als je je slecht voelt dan moet je hier naar toe. Je voelt gelijk weer goed. Een gedeelte van het cafe is hun hok, het is ruim, schoon en van allerlei klimdingen voorzien. Je koopt wat eten en ze komen naar je toe. Het eten houd je in je hand en zij pakken dat niet met hun bek maar ook met handpoten.




En ineens ging hij happen naar mij....😰


We zijn naar de grootste electronicamarkt geweest van Azië.  Een gigantische hoeveelheid aan elektronica, allemaal eigen winkeltjes. Elodie heeft een iPhone gescoord.

We hebben de HangYan International University bezocht. Eens kijken waar Elodie nu zit.
Aan de voorkant het museum van deze universiteit.


De bibliotheek. Onder de grond ook nog verdiepingen

En dan hier de Business building, hier heeft ze het vaakst college. 

De universiteit ligt op een heuvel, tegen een heuvel. De wegen naar de gebouwen zijn ontzettend steil. Dit zal je maar elke dag moeten lopen, respect Elodie.

Even tussendoor, bloempotmodel 1,2 en 3😉


"Hello, could you tell me which bus we need to go to the tempel?"
"Yes, yes, soere"

Ze zijn zo vriendelijk. 

Een must-see is het nieuwe gemeentehuis van Seoul. Links het oude gebouw en daarachter het nieuwe moderne gebouw.


Het must-see gedeelte is binnen. Binnen is een verticale tuin van 7 verdiepingen te zien. Het heeft een oppervlakte van 1500m2. Er zitten 65000 plantjes, 14 verschillende soorten. Het loopt over de breedte van het gebouw.


De tuin filtert de lucht en staat als symbool hoe duurzaam Seoul moet worden.

En uiteindelijk zijn we naar het Korean War Museum geweest. Dit is behoorlijk indrukwekkend. Het is een verschrikkelijke oorlog geweest voor de Koreanen. 



Ook Nederland heeft meegevochten (ruim 5000 militairen)

In het gebouw is een herdenkingskamer. Dit is het hoogtepunt van het gebouw. Super mooi, ik heb een foto gemaakt met m'n iPhone , maar het geeft bij lange na niet weer hoe indrukwekkend en mooi het is.

In de metro even wachten ...


Busan - dag 2

Vanochtend hebben we eerst maar eens uitgeslapen. Om 11 vertrokken we uit het hotel en namen we in en nabijgelegen Restaurant een stevige Brunch. Vanuit het raam zagen we een boertje z'n fruitkarretje gewoon op het zebrapad plaatsen :)


Er is zoveel te zien en te bezoeken in de omgeving, dus we moesten een keuze maken aangezien we nog maar 1 dag hier zouden zijn. We nemen de metro, er ligt trouwens een ondergronds winkelcentrum bij de metro waar Zuidplein een puntje aan kan zuigen, en dan de bus. 

We gingen de natuur in, het Igidae Park. En dan met name de ruige kustlijn volgen. In het eerste deel hebben de Koreanen een aantal trappen en bruggetjes gebouwd. Dit geeft (behalve het vergemakkelijken van het lopen) ook een mooi en leuk gezicht.

Het is een prachtig stuk, je loopt in de natuur, bos aan de ene kant, de ruige zee aan de andere kant en tevens een mooi uitzicht over de stad. De zee waar we langs lopen heet hier de Oostzee. De rest van de wereld noemt het de Japanse Zee. Het is vrij duidelijk waar dat vandaan komt. Je ziet hier trouwens ook geen Toyota rijden, geen één.

Het park heet Igidae en is vernoemt naar twee moedige vrouwen. Toen de Japanners in de 16de eeuw een invasie hadden gedaan vierden ze, hier in dit park op een open plek dichtbij zee, feest. 2 gisaeng (vrouwelijke entertainers) werden gedwongen om hun te vermaken. Op gegeven moment hebben deze twee vrouwen een dronken Japanse bevelhebber gedood. Daarna pleegden ze zelfmoord door in de zee te springen. Ter ere van deze twee moedige vrouwen is het park Igidae (betekent 2 giseang)  genoemd.











Er zaten een paar steile stukken tussen....pffft


Veel vrouwengroepjes wandelden hier. Altijd een hoedje op :)





En dan kom je ineens een wandelende tak tegen terwijl je goed kijkt hoe je je voeten neerzet.


Uiteindelijk hebben we zo'n drie uur gewandeld. Er stond een "gemakkelijke wandeling". Oke, het eerste deel zou een gemakkelijke wandeling zijn, toen zijn we verder gegaan en werd het zwaarder. Even voor de statistieken, volgens de tracker hebben we 2304 traptreden gedaan (daar zitten ook een aantal van de metro tussen). Het waren niet overal treden, soms ook gewoon supersteil omhoog.

Maar de moeite waard. Ik heb begrepen dat je dit niet in het weekend moet doen, want dan loop je in file.

Afijn Busan is het zeker waard om bezocht te worden. We zijn hier trouwens maar 1 buitenlander tegengekomen. Mensen ook hier superaardig. Je staat even stil om te zoeken en er komt altijd iemand om je te helpen. Verder grote dank aan Guus Hiddink, een echte ambassadeur van Nederland is het geweest. Als je verteld dat je van Nederland komt, dan komt er op elk gezicht een big smile. "AAHH HIEDIENK, YES HIEDDINK"! Ze geven je een hand of een HIGH FIVE. Normaal doen Koreanen dat niet, een hand geven.  Een buiginkje is het altijd.

Dag Busan, ik hoop je ooit nog eens te kunnen bezoeken.

dinsdag 8 november 2016

Busan

Elodie krijgt even wat rust, we vertrekken met z'n 2-en naar Busan. De tweede grootste stad van Zuid-Korea met 4,5 miljoen inwoners. Dat is Rotterdam en Amsterdam samen keer vier. We nemen de sneltrein en doen er 2,5 uur over. Het is een comfortabele reis, je hebt meer beenruimte als in het vliegtuig.

Aangekomen in Busan staan we even op de kaart te kijken welke uitgang we van het metrostation we moeten hebben om naar ons hotel te gaan. Gelijk komt er een mannetje op ons af die ons 'vertelt' dat we hem moeten volgen. Dat vertellen gaat alsvolgt :" TJO HOEN GI GHE WHA SANG DONG TJEO HOENG WONG YA YE HOE, TJOE, " etc . Hard dus. Hij bedoelt het vriendelijk maar zo komt het niet over bij ons. Een ander mannetje wil ons ook helpen, zijn Engels is zo slecht dat we het niet kunnen volgen. We gaan het eerste mannetje achterna, hij brengt ons naar de Informatiebalie. Daar weer een ander mannetje dat ons ook heel graag wil helpen, hij gaat ons uitleggen hoe we bij het hotel kunnen komen. Ook zijn Engels is niet te volgen, we luisteren aandachtig en knikken en doen alsof we alles begrijpen. We danken hem en gaan op pad. 

Uiteindelijk vinden we ons hotel. Een mooie kamer met een rond bed, hard! 

We gaan gelijk door naar Gamcheon culture city. Een klein busje waar misschien 15 mensen inpassen, brengt ons naar boven langs steile straatjes met een snelheid van 200km per uur (oke overdreven).
Deze wijk was vroeger een dumpplek voor de armsten, veelal vluchtelingen uit de Koreaanse oorlog in de vijftiger jaren, zij moesten het doen met oud, grijs,  vervallen huisjes. Eind 2010 verandere Zuid Korea het in de vrolijkste plek van Busan, misschien wel van Zuid-Korea.


Er werden kunstenaars binnen gehaald, kunstwerken geplaatst, er werd behoorlijk opgeruimd. Er zijn galerieën, fotoreportages en kunstenaarsateliers. Er is een netwerk van steegjes om in te struinen, op straat zijn er kunstwerken te zien.



Groenten word ook zelf gekweekt.







Welke bus moesten we ook alweer terug nemen?



Savonds lopen we nog even het Shinsegae warenhuis binnen. Er wordt beweerd dat dit het grootste warenhuis ter wereld is. Het bevat een golfbaan op de bovenste verdieping, een ijsbaan op de vierde, een kinderspeeltuin dierenpark en nog veel meer. Alle merken van alles zijn er vertegenwoordigd. Ook al houd je niet van winkelen, dit is echt de moeite waard om te bezoeken.


We blijven maar twee dagen in Busan, maar ik heb nu al door dat dat veel te weinig is.